Ako si Elias, isang 3rd-year Business Management student sa isang sikat na unibersidad sa Maynila. Hindi ako katulad ng ibang mga estudyante dito na palaging may bagong gamit at magagarang pananamit. Ako'y may luma at kupas na polo, isang backpack na may tahi, at mga sapatos na pudpod. Laging tinitingnan ako ng mga tao bilang isang 'charity scholar,' isang estudyanteng nakapasok sa unibersidad sa pamamagitan ng awa ng eskwelahan.
Ngunit hindi nila alam, ang apelyido ko ay hindi lamang isang pangalan – ako ay anak ni Don Arturo Imperial, ang bilyonaryong Chairman ng Board of Trustees at may-ari ng buong unibersidad. Hindi ko ipinagmamalaki ang aking apelyido, kaya't pinili kong mamuhay nang low-profile. Gusto kong maranasan ang buhay estudyante nang hindi binibigyan ng espesyal na atensyon dahil sa kayamanan ng aking pamilya.
Sa unibersidad, nakilala ko si Prof. Salcedo, ang terror professor namin sa major subject. Kilala siya sa pagiging paborito ng mga mayayamang estudyante, at hindi ko rin naiwasang mapansin na ang mga estudyanteng may mga mamahaling regalo sa kanya ang laging nakakakuha ng mataas na marka. Pero ako, isang estudyante na halos walang makain sa araw-araw, ay palaging napagkakaitan ng atensyon at respeto.
Isang araw, ipinasa namin ang aming final feasibility study – ang pinakamahalagang proyekto na siyang magiging batayan ng aming marka sa kurso. Nang dumating ang aking pagkakataon upang ipasa ito kay Prof. Salcedo, hindi ko inaasahan ang mangyayari sunod-sunod. Nang tinanggap niya ang aking project, tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa, at nag-uumapaw na pandidiri ang nasa kanyang mukha. "Elias, tama ba?" ang tanong niya na may halong pang-iinsulto, habang hawak ang aking folder. "Magkano ba ang binayad mo sa internet cafe para iprint ito? O baka naman hiningi mo lang sa mga kaklase mo ang mga papel na ito?"
Hinawakan ko ang aking sarili at mahinahong sumagot, "Sir, sariling sikap ko po 'yan. Gagawa ko po ng buong linggo."
Ngunit sa kabila ng aking mga pagsisikap, nagsimula siyang tumawa ng malakas. "Basura ang suot mo, basura ang itsura mo, kaya't basura rin ang ipapasa mo sa akin!" sigaw niya, at tinapon ang aking feasibility study direkta sa basurahan sa tabi ng kanyang mesa. Ang mga kaklase ko, na pawang mga anak-mayaman, ay nagsimula ng magtawanan.
"You don't belong in my class!" sigaw ni Prof. Salcedo, habang ang iba kong mga kaklase ay tumawa at nagbiro. "Mga patay-gutom na tulad mo, dapat sa kalsada na lang nag-aaral. Lumuhod ka at pulutin mo ang kalat mo isa-isa. Baka sakaling bigyan kita ng tres!"
Ang lahat ng iyon ay tila isang masakit na pagkatalo para sa akin. Ngunit hindi ako susuko. Hindi ko hahayaang magtagumpay ang kanilang paniniwala na hindi ako karapat-dapat sa anumang bagay. Nang ako'y lumuhod upang pulutin ang mga piraso ng aking project mula sa basurahan, isang bagay ang nangyari na hindi ko inaasahan. Tumigil ang mundo ko ng ilang sandali, at doon ko naisip – ito ang simula ng isang bagong kabanata ng aking buhay.
Sa isang iglap, nagbago ang lahat. Isang saglit, nagdesisyon ako. Habang binabalik ko ang bawat piraso ng papel, nag-text ako ng isang simpleng mensahe: "EXECUTE DIRECTIVE OMEGA."
Ang hindi ko alam, sa mga susunod na sampung minuto, gumuho ang buong karera ni Prof. Salcedo. Hindi lamang siya nawalan ng trabaho – ang buong buhay niya ay dumaan sa isang malaking pagbabago, isang pagbagsak na hindi niya inaasahan. Habang ako, si Elias, ay patuloy na nagsikap at lumaban para sa aking pangarap.
Ngunit ang kwentong ito ay hindi natapos doon. Dahil ang tunay na kwento ng aking tagumpay ay nasa mga susunod na pangyayari na hindi ko pa maipaliwanag.
Ang mga susunod na kaganapan ay magpapaalala sa atin na ang tunay na tagumpay ay hindi nasusukat sa ating mga gamit, estado sa buhay, o mga apelyido. Ang tunay na tagumpay ay natamo sa pamamagitan ng tapang, sipag, at determinasyon.
Hindi ko alam kung ano ang magiging ending ng aking kwento, ngunit alam ko na hindi ko na kailangang itago ang aking pangalan o apelyido. Sa wakas, natutunan ko na ang bawat hakbang na tinatahak ko ay may layunin – isang layunin na hindi lamang para sa akin, kundi para sa mga susunod pang henerasyon.
Nawa'y magbigay inspirasyon ang kwento ko sa mga tulad ko – na sa kabila ng lahat ng pagsubok at hirap, ang tagumpay ay posible basta't hindi ka titigil sa pagtahak sa landas na tama para sa iyo.
#Elias #Success #StoryOfPerseverance #TagumpayNgIsangMahirap